Hier kunt u verhalen lezen die cursisten hebben geschreven over hun huisdier, over hun ervaringen met onze cursussen en over hoe zij het probleemgedrag van hun huisdier hebben weten te veranderen.

‘Een wereld geopend’
Ik wilde graag nog even van me laten horen. Ik ben zooooo enthousiast! Ik vond de cursus qua duur en informatie geweldig en ben direct s avonds aan de slag gegaan Wat ik erg leuke vind is dat je niet het idee hebt dat je zwaar aan het trainen bent. Het valt me op dat al mijn dieren (en ik heb dus konijnen, maar ook cavia's) ongelooflijk reageren op het informatie geven.
Ik vertel nu alles wat ik doe en ga doen en vertel hun ook wat ze aan het doen zijn. Wat mij opvalt is dat er een verhoogde levendigheid is. Het is alsof er die klik is. Ik kan het moeilijk onder woorden brengen, maar ik sta elke keer versteld.
Jouw cursus heeft een wereld voor me geopend waarvan ik altijd gehoopt had dat die bestond. Ik ben zelf erg geïnteresseerd in de relatie tussen mens en dier.
Je begrijpt Bernice ik wil heel graag de vervolgcursus doen.

Heel veel dank voor de cursus en groetjes van Liesbeth de Vries uit IJmuiden

'Dikke vriend'
Ik wilde je nog even bedanken voor de leuke cursus afgelopen week. Van de week heb ik geoefend met Beer.
Het was wonderbaarlijk hoe snel hij dat door had..... Ik heb al veel bekenden verbaasd doen staan hoe hij is....ze vinden het net een hond in zijn gedrag. Eerst verklaarden ze me voor gek dat ik naar een konijnencursus ging, maar nu zitten ze vol bewondering naar Teddy te kijken en geven ze me groot gelijk.

Ik wil je daarom heel hartelijk bedanken voor de goede tips.... ik heb er echt een dikke vriend bij.

Groetjes Sita uit Amsterdam

"Een doof konijntje dat high five leert"
Stella benaderde mij daar zij een konijn had gekocht en later bleek dat deze doof te zijn. 

Verwachtingsvol wacht ik op een dinsdagavond op de komst van Bernice.

Zij heeft mij namelijk weten te overtuigen dat je ook een doof konijn iets kunt leren. Nou, het zou mij benieuwen.

Direct na binnenkomst ging ze aan de slag met het uitleggen over de SATS trainingsmethodiek. We besloten om het een en ander uit te proberen omdat de methode waarmee Bernice werkt toch voornamelijk met geluid gaat. Eigenlijk reageerde hij gelijk met alles wat we probeerde.

Eén van mijn wensen was dat ik Sjors zonder problemen in zijn hok zou krijgen en dat ben ik de volgende dag gaan oefenen. Tot mijn verbazing lukte dat al na twee dagen. Nog steeds gaat hij in zijn hok zodra ik met mijn hand schud. Hier enthousiast door geworden moest het toch ook mogelijk zijn om hem te roepen, ook dit is gelukt door middel van zichtbaar in mijn handen klappen. Als ik boven de bank klap springt hij erop, als hij boven is en ik klap (op de trap) komt hij naar beneden.

Op het filmpje wat Bernice getoond had, zag ik haar konijn een high five maken. In het begin lukte dit niet,daarom heb ik een email naar Bernice gestuurd en zij gaf mij een tip waardoor hij nu ook een high five maakt.

Toen ik Sjors kocht voor de gezelligheid in huis had ik nooit kunnen bedenken dat dit allemaal mogelijk kon zijn met een konijn. Ik ben zeer blij dat ik Bernice heb leren kennen, door haar heb ik zoveel meer plezier met onze Sjors.

Stella Rolaff

'Nieuwe start'
Nadat ik je cursus gevolgd heb, ben ik in eerste instantie niet meteen begonnen met oefenen. Het konijn wat ik mee naar de cursus wilde nemen, heb ik toen op het laatste moment thuis gelaten, omdat ik het niet vertrouwde, ik was toen al bang dat hij ziek was. Mijn vermoeden bleek waar en na de cursus heb ik 5 weken lang door gemodderd, omdat hij steeds stopte met eten. Daarna leek het net beter te gaan, tot het opeens helemaal op was en ik hem bij de dierenarts in heb laten slapen.

Ondertussen heb ik een nieuw maatje voor mijn voedster gevonden en ben ik sinds een paar weken begonnen met trainen. In eerste instantie voelde het heel raar om te bridgen en werd ik door mijn vriend uit gelachen. Maar ondertussen staat hij helemaal versteld over wat ik in die korte tijd bereikt heb. 'Hier' en 'groot!' (kegeltje zitten) hadden ze zo door. En ondertussen ben ik zover dat ik een hand onder hun buik kan schuiven en de voorpoten van de grond kan tillen, zonder dat ze reactie geven.

Suen, mijn rammetje, is niet zindelijk en ik heb andere methodes allemaal geprobeerd, maar hij weigerde op de bak te gaan. Ondertussen gaat hij uit zichzelf al op de bak zitten in afwachting van een beloning. Een beetje jammer is wel dat ik hem nog niet duidelijk heb kunnen maken dat hij daar dan ook moet plassen... maar daar werk ik nog aan.

Maar het leukste vind ik nog de verandering die ik in hun gedrag merk!!! Terwijl ze anders toch een groot deel van de dag ergens lagen te loungen, zijn ze veel actiever en zodra ze door hebben dat ik naar ze kijk gaan ze zelf hun 'kunstjes' doen en verwachten ze een beloning. Ook merk ik verschil in hun karakter. Isabel was een verschrikkelijk paniekkonijn toen ik haar 1,5 jaar geleden uit de opvang haalde, ondertussen gaat het beter, maar verplichte handelingen, als nagels knippen enzo is STRESS!!.

Suen was een verlegen en onzeker konijntje, die met zijn kop onder een handdoek ging zitten als het hem te veel werd. Ondertussen merk ik dat Suen in 4 weken tijd véél zelfverzekerder is geworden en ook Isabel is veel minder snel gestrest. Ook merk ik dat ze de verplichte nummers veel rustiger ondergaan. Ik heb vorige week Isabel haar nagels kunnen knippen, zonder haar in een onhandige houdgreep te moeten houden, waar bij ik ook nog mijn handen vrij moest houden om te kunnen knippen. Ze bleef gewoon rustig op schoot zitten en ik kon haar voorpootjes zo pakken en knippen.

Haar achterpoten vond ze iets minder leuk, maar met steeds bridgen en een brokje als beloning voor elk nageltje, kreeg ik het toch voor elkaar! En tot slot zoeken ze nu ook meer contact met mij en dat miste ik heel erg. Mijn konijn dat dood is gegaan, was echt mijn maatje. Hij kwam steeds naar me toe, bedelde om aandacht en kwam lekker bij me liggen slapen. Isabel en Suen hadden dat helemaal niet! Nu ik met trainen ben begonnen, heb ik het idee dat ze me meer vertrouwen. Het was dan ook echt geweldig toen ik ze afgelopen week buiten hun kooi (in de kooi is geen probleem) uitgebreid mocht aaien.

Ik ben er echt zó blij mee en ik vind het echt gaaf wat ik in zo'n korte tijd al voor elkaar krijg. Bedankt!

Groetjes, Kristel Diederen